De Tongerse strafrechter heeft een 27-jarige vrouw uit Peer wegens verregaande oplichting en valsheid in geschrifte bij verstek veroordeeld tot een jaar cel en een boete van 550 euro. De Peerse deinsde er niet voor terug om haar eigen ouders op te lichten en onder meer geld met hun gestolen bankkaart af te halen. De vrouw viel door de mand bij een schrijftest, waarbij ze ‘vermeiden’ in plaats van ‘vermijden’ schreef. Die schrijffout maakte de vrouw ook in twee brieven die ze aan een bank richtte. De Peerse werd onder meer schuldig bevonden aan het bedrieglijk opstellen van een arbeidscontract bij een fitnesscentrum in Genk. De rechter achtte de vrouw ook schuldig aan het ontvreemden van de bankkaart van haar ouders. Daarmee haalde ze tussen 2002 en 2004 in totaal 6.640 euro af. Ze deed ook aankopen met de bankkaart, gebruikte die om volmachten op te stellen bij banken en telefoonoperatoren en slaagde er op die manier in zich respectievelijk 5.000 euro, 1.000 euro en 885 euro te laten overhandigen. De Peerse veranderde ook het bedrag op een overschrijving van de KBC-bank om te laten uitschijnen dat ze haar openstaande schuld in één keer had afbetaald. Volgens de rechter beloog, misleidde en bestal de vrouw op “persistente en verregaande wijze” haar ouders en omgeving. Haar voormalige vriend, een 33-jarige man uit Meeuwen-Gruitrode, werd vandaag schuldig bevonden als mededader aan de oplichting. De rechter hield rekening met het blanco strafregister van de man en veroordeelde hem tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden en een boete van 275 euro.

Estland wil een opmerkelijke schoonheidswedstrijd houden ter gelegenheid van zijn 90–jarig bestaan; de winnaar zal ’s werelds mooiste taal zijn.

Minister van Onderwijs Tonis Lukas deed maandag een oproep aan collega’s uit andere landen om schoolkinderen te vragen zinnen van maximaal zeven woorden in te zenden voor de wedstrijd. Volgens Lukas is Estland ooit tweede geworden in een dergelijke taalwedstrijd. Het Ests is erg moeilijk.Op 24 februari 2008 viert Estland dat het 90 jaar geleden voor het eerst onafhankelijk werd van Rusland.

Programma ABC- deelnemersdag  24 juni 2006  “ Met ons kun je lezen en schrijven!”  .

09.30 – 10.00              Ontvangst                

.

10.00 – 10.10              Welkomstwoord

Mevrouw Hannie de Heus - Voorzitter Stichting-ABC  LimburgDe heer J. Vrolings - Opleidingsoördinator Arcus College Educatie 

.

10.10 - 10.20              Opening                                            .

De heer Cor Duijf - wethouder gemeente Heerlen  

.

De maatschappij stelt hoge eisen om mee te kunnen doen. Dat blijkt al bij het invullen van allerlei formulieren. Als mensen dat niet kunnen, schamen ze zich. Of ze gebruiken allerlei handigheidjes om er onder uit te komen. Al deze reacties helpen de mensen niet. Er moet iets anders gebeuren. Deze ontmoeting is heel belangrijk, want het is een stap naar iets anders, een oplossing. Daarom wil ik u een groot compliment maken dat u hier bent. Het is moedig van u dat u aan lessen begonnen bent, leren op latere leeftijd valt zeker niet mee.En het gaat niet alleen om oudere mensen, het gaat ook om jongeren.Ook een compliment aan de familieleden die meegekomen zijn. U stimuleert en dat is heel belangrijk.Het college van B&W in Heerlen hecht het allergrootste belang aan het leren lezen en schrijven van mensen in de gemeente die daar problemen mee hebben. We hebben in de gemeente zes doelgroepen waar het beleid op is gericht. Een van deze groepen zijn de laaggeletterden. Van ons totale budget gaat 15 % naar deze groep.De cursussen aan het Arcus College zijn op dit moment volgeboekt, nog zonder dat er een speciale actie is gevoerd. Volgend studiejaar, dus vanaf september 2006, willen we graag meer groepen. Daaraan moet een werving vooraf gaan volgens de goede methode. We willen aansluiten op de landelijke campagne.Het zou goed zijn als we in onze regio een team ‘ambassadeurs alfabetisering’ opleiden. Ik doe graag een dringend beroep op u, deelnemers aan de cursussen van het Arcus College, om u daarvoor aan te melden.Het gemeentebestuur wil samen met de Stichting ABC en het ROC Arcus College werken aan een voortvarende aanpak van de problemen van laaggeletterdheid.Ik wens u een fijne, inspirerende dag.

.

10.20 - 10.30              Informatie over workshops

 .

10.30 – 11.30              Workshops                                  

. Workshop 1: “Alfabeter schrijven”  door Pieter de Graaf.  .

 Workshop 2: “Demonstratie EHBO” door Jo Scheren.

 .

Workshop 3: “Rekenen doe je altijd en overal” door Elise Smeets en Lucinda Ploeger 

Of het nu thuis is of in de winkel of op straat, je rekent!In deze workshop laten we zien hoe het Arcus-college rekenen aanbiedt. Dit gebeurt niet alleen vanuit boekjes, maar ook op de computer, vanuit situaties die u iedere dag tegenkomt.Kortom; rekenen moet je doen.                                  

.

Workshop 4: “Taalspellen,taalspelen” door John Rutten en Kitty Stalman 

In deze workshop kunt u zien en ervaren dat taal helemaal niet saai, vervelend of moeilijk hoeft te zijn.U kent zeker wel de taalspelletjes van tv, zoals LINGO of TIEN voor Taal. We zitten voor de buis en spelen allemaal mee…..omdat het zo leuk is! U heeft helemaal niet het gevoel dat u aan het leren bent. Er zijn heel veel taalspelletjes, waar men echt kennis mee kan opdoen. Ontspannend, leuk en zeker leerzaam! Neem een kijkje in onze workshop en laat u verrassen door de vele mogelijkheden!!! 

.

Workshop 5: “Het gebruik van Websites” door Jan Goebbels en Eugèn Janssen              

In deze workshop kunt u kennismaken met een aantal web-sites op het gebied van taal en rekenen. De web-sites zijn speciaal geschreven voor volwassenen die moeite hebben met lezen, schrijven en rekeken. U kunt zelf aan de slag met de computer onder begeleiding van twee docenten.Met de volgende sites kun u al zelf aan de slag:www.mijnabc.nl , www.praktijkonderwijs.com , www.kennisnet.nl , www.hennyjellema.nl U vindt verder nuttige informatie op de volgende sites: www.alfabetisering.nl   www.lezenenschrijven.nl   www.st-abc.nl 

.

Workshop 6: “Werken met de computer” door Betsie Vaessen 

In deze workshop zullen we u laten zien hoe de computer u kan helpen bij het schrijven en afdrukken van een brief(je), het maken en afdrukken van een tekening of het leren gebruiken van het toetsenbord en de muis. 

.

Workshop 7: “Verslaggever voor 1 dag”  door Dick van Zomeren 

In deze workshop gaat u samen met anderen een reportage maken. Dit wordt een reportage over de hele deelnemersdag. U kunt kiezen: 

1. schrijven over wat er overal te doen is
2. foto’s maken
3. interviewen

Na deze dag sturen we alles op naar elke instelling. Iedereen kan dan lezen en zien hoe het op 24 juni was (en….wat u heeft gemaakt!!!!).   

.

11.30 – 11.45             Nominatie Stimuleringsprijs Alfabetisering                                  

.

 Korte voorstelling van de 3 genomineerdenNa de lunch kunnen de deelnemers hun stem uitbrengen op een van de drie genomineerden: gemeenten Beek, Roermond en Venlo.  De heer W. Kemp, wethouder Roermond  Roermond is een heel prettige stad om in te wonen. Maar er zijn problemen. Op het ogenblik is er sprake van herindeling van gemeenten in de regio en dat gaat niet zonder moeilijkheden. Hoe betrek je Swalmen bij het grotere geheel?En in het algemeen: hoe betrek je mensen bij de maatschappij? Zeker als het gaat om mensen die moeilijk lezen en schrijven. Je kunt het vergelijken met accordeon spelen. Je moet eerst noten leren lezen of leren vinden en dan pas kun je mooie muziek maken.Je moet willen leren en dan kun je functioneren. En zo werk je aan zelfvertrouwen. Roermond wil zorgen voor goed onderwijs voor alle leeftijdsgroepen. De gemeenteraad heeft gevraagd om extra aandacht voor laaggeletterden. Daar moeten financiële middelen voor beschikbaar komen. Er moet ook een plan van aanpak worden vastgesteld.In overleg met de Stichting ABC wordt er gewerkt aan een plan dat aan de commissie van de gemeenteraad zal worden voorgelegd.Ook wil het gemeentebestuur een cursus lezen en schrijven starten met behulp van de voedselbank.En het bestuur en de medewerkers van de gemeente proberen formulieren van de gemeente eenvoudiger te maken. Ook in Roermond geen we proberen een team ‘ambassadeurs alfabetisering’ te vormen.En we blijven graag samenwerken met de Stichting ABC. De heer J. Lamers, wethouder Venlo  Wij zijn oude kennissen van de Stichting ABC! In Venlo zijn mensen met een handicap mensen met trots geworden. Ik heb daar bewondering voor. Dat krijgen jullie, cursisten lezen en schrijven en rekenen, voor elkaar.Het spreekt vanzelf dat de gemeente daaraan naar beste vermogen meewerkt. We doen dat met onze morele steun, met onze belangstelling en met financiële middelen. In 2005 hebben we samen met het ROC Gilde Opleidingen kunnen zorgen voor een training van een groep cursisten om ‘ambassadeurs alfabetisering’ te worden. Dat is op een mooie manier afgesloten met de uitreiking van certificaten door Prinses Laurentien tijdens de conferentie voor Limburgse gemeenten en bedrijven in Venlo.Samen met de provincie en de Stichting ABC hebben we als gemeente die conferentie georganiseerd.We gaan op deze weg verder. Dat doen we via voorlichting op radio en TV. We haken aan bij de landelijke Week van het Leren en bij andere landelijke acties zoals het Aanvalsplan Laaggeletterdheid.We proberen het bedrijfsleven te interesseren om ervoor te zorgen dat er cursussen op de bedrijven worden gegeven.En we streven naar uitbreiding van het ambassadeursproject.Ik nodig de aanwezige ambassadeurs uit Venlo uit om naar voren te komen.De gemeente Venlo hoeft de alfabetiseringsprijs niet te winnen, als de alfabetisering maar wint! 

774 miljoen volwassenen kunnen lezen noch schrijven, twee op de drie zijn vrouwen. Meer dan 72 miljoen kinderen vinden niet de weg naar school en nog veel meer kinderen zitten veel te onregelmatig in de klas. En wie toch leert lezen en schrijven, riskeert die vaardigheden te verliezen bij gebrek aan de nodige lectuur.
Dat grote analfabetisme maakt het leven moeilijk. Zelfs de gezondheid kan er onder lijden. Want wie niet kan lezen of schrijven heeft minder medische informatie, raakt moeilijker aan medische hulp, doet minder aan preventie of aan familieplanning en stuurt de kinderen minder naar school. En zo is de negatieve cirkel rond: deze kinderen zijn extra kwetsbaar want op hun beurt minder op de hoogte van hun gezondheidsbehoeften.
Het levensbelangrijke verband tussen alfabetisme en gezondheid is dit en volgend jaar het thema van het Alfabetiseringsdecennium, en op dit ogenblik ook van de Internationale Alfabetiseringsdag die van 10 tot 12 september wordt gevierd in Bamako (Mali). Unesco reikt er de Alfabetiseringsprijzen 2007 uit aan vijf laureaten uit China, Nigeria, Senegal, Tanzania en de Verenigde Staten. In de VS tracht het winnende initiatief kinderen uit arme gezinnen die op school dreigen te falen op te sporen in buurtklinieken, hospitalen en publieke gezondheidsvoorzieningen. In Tanzania gaat het om kinderboeken die de lokale talen en de eigen boekproductie promoten.

.

Mijn kunstwerk zal over solidariteit gaan.

Wij zijn tot solidariteit verplicht, willen we kunnen overleven. We leven nu eenmaal op dezelfde aardkloot, waar de uitingen van de een als maar meer invloed hebben op die van de ander. Europa is bijna als het kleine dorp van vroeger en de wereld als de gemeenschap omgevende dorpen geworden.Nu hebben ontwikkelingen plaats die invloed hebben op het gehele continent en zelfs de hele wereld. We mogen dan ook diegene erover aanspreken die niet tot die solidariteit te bewegen zijn. Maar toch moeten we ook de eigenheid van eenieder respecteren. Hier is een spanning ontstaan van het plaatselijke ten op zichte van het globale. Globalisering brengt onzekerheid, terwijl het plaatselijke te knus kan worden en nauwelijks tot ontwikkeling leidt.
Deze spanning is tevens boeiend en het bracht bepaalde kunstenaars al tot een formulering ervan. Zoals bijvoorbeeld Réne Daniëls in zijn schilderij ‘Zig-Zag’ dat hij de ondertitel ‘Eindhoven Niet Eindhoven’ meegaf en het als tekst op het kunstwerk schilderde, om het plaatselijke aan het globale te linken, maar tevens het plaatselijke in zijn waarde te laten.

Globalisering is te mijden als ze alles vervlakt en als alles enkel overgelaten wordt aan het grote (de concerns en grote banken, bedrijven en zelfs staten), maar niet als je je betrokken voelt bij de ander, zijn cultuur en eigen-aardigheden, dan wordt je Europeaan en vooral wereldburger.

Hoe kunnen we dit verwerkelijken ?

Alles wat wij doen heeft nu invloed op de ander; de economie en de industrie, politiek, kunst, wetenschap en techniek, noem maar op. Niets blijft plaatselijk van belang als het zijn waarde voor de mensheid bewijst.
Vandaar dat mijn kunst over solidariteit gaat, want solidariteit linkt het plaatselijke aan het globale en andersom. Ook in mijn kunstwerk wil ik koppig mijn eigenheid behouden en het toch aan de wereld presenteren.
‘Wie hedendaagse kunst wil beschrijven met nationale stereotypen doet de muze te kort. Het is onzinnig kunst los te zien van haar regionale herkomst, maar het is even onzinnig haar reikwijdte daartoe te berperken.’ schrijft Vanden Boogerd.

We beginnen altijd bij onszelf, om ons tegen te komen bij de ander in de wereld.
We dienen onze eigen-aardigheden te presenteren in de wereld en die van de ander te willen ‘voelen’, ‘proeven, ‘ruiken’, ‘zien’ en ‘horen’,
Het is de wereld ondervinden in je kleine omgeving, maar ook je omgeving toevoegen aan die wereld.
 
Ik denk dat we dit kunnen verwerkelijken door ons engagement en door onze autonomie te bewaren. De eigen fouten en goede kanten telkens in vraag te stellen, die te toetsen aan die van de ander en niet kritiekloos te zijn. Ook kunst kan op deze wijze politiek iets betekenen, volgens het motto van Hirschhorn ‘Ik maak geen politieke kunst, ik maak kunst politiek.’

Voor kunst bestaan er geen grenzen, er zijn enkel de beperkingen van het medium.

Groetjes
Jaak

Europa bestaat echt – net als België – en niet enkel in hoofden van politici, bedrijven, banken, maar ook voor toeristen, de toeristische industrie (groot en klein), studenten (uitwisselingen), Europese uitwisselingsprojecten, de voetbal en nog veel meer … zelfs bij de bakker. In kleine dingen wordt soms veel duidelijk:

• - de euro voorkomt wisselperikelen tussen franken en guldens of marken
• - je identiteitskaart volstaat plots om rond te reizen in grote delen van het Europese continent
• - de zogenaamde vrije markt maakt dat je steeds meer vrij kan kiezen en je schaarse vrije tijd daaraan vrijwillig mag besteden …       

Kortom, de Europese burger participeert, zij het nog niet op alle fronten en nog niet in alle geledingen van onze samenleving – zeker niet door alle lagen van de bevolking. Een doorgedreven democratisering dringt zich op, uit ethische overwegingen, maar ook uit levensnoodzaak – plat egocentrisme is vaak een sterke drijfveer, ook bij kunstenaars! 

Is “Europa” een (haalbare) illusie of zal het bij lovenswaardige pogingen blijven, zoals bij de democratiseringsperikelen in het Belgische onderwijs van de afgelopen decennia?

Om het allemaal wat bevattelijker te maken, schrijf ik hieronder even mijn visie neer op Europa, als een organisch gegeven, zeg maar een fysiek lichaam van geboorte tot dood.

“ Mens sana in corpore sano?”  

Europa is een organisch geheel, een groot lichaam, dat onderhevig is aan de natuurwetten waarbij geboorte – groei – volwassenheid en verval de voornaamste kenmerken zijn. Van bij de geboorte kreeg het een mooie naam, een naam die van generatie op generatie wordt doorgegeven.

Burgerschap lijkt een zegenrijk begrip in het huidige publieke debat. Veel discussies over welke rol de burger in ons bestel moet hebben, wordt besloten met de conclusie dat de burger meer burgerschap zou moeten vertonen of zijn burgerschapsplicht beter zou moeten invullen. Wat dat burgerschap vervolgens inhoudt, of welke plicht voortkomt uit het zijn van burger, wordt veelal niet geëxpliciteerd. De richting waarop is nog wel helder te krijgen: de burger moet meer betrokken zijn bij de publieke zaak. Maar ja, wat is dan de publieke zaak? Over de gedaante en de intensiteit van het ‘burgerzijn’ wordt daarentegen nauwelijks gesproken: wat is de precieze plicht die de burger moet vervullen en hoeveel meer burgerschap verwachten we? Wezenlijke kennisvereisten als we de burger ertoe aan willen zetten. Kortom, ‘burgerschap’ lijkt het hedendaagse onbestemde toevluchtsoord voor de eeuwenoude discussie over de rol van de burger.

Lees meer hierover